جریان مخالف اتحاد مذاهب اسلامی




 

یکی از مهم‌ترین برکات انقلاب اسلامی، جهانی شدن ندای وحدت میان فرقه‌های مختلف اسلام است. استعمار پیر که تنها راهکار خود در جهت حکومت بر مسلمانان را تفرقه‌افکنی می‌داند با تمام قوا سعی در ایجاد جنگ و التهاب بین فرقه‌های مختلف اسلام می‌کند. در این بین یکی از جریانات وابسته به این هدف پلید انگلستان، جریان تشیع لندنی و یا بصورت دقیق‌تر، بیت سید صادق شیرازی میباشد. در ادامه با این جریان بیشتر آشنا خواهیم شد.


 

همچنان که گذشت یکی از مهم‌ترین دلایل دامن زدن به اختلافات مذهبی، تحرکات عوامل دست نشانده استعمار و دشمنان اسلام می‌باشد. در طول تاریخ به ویژه دوره معاصر، استعمار با هدف تضعیف قدرت جریان پرشتاب اسلامی، منافع خویش را در ایجاد اختلافات مذهبی جستجو نموده است. آنان در این راه از هر اقدامی حتی تبلیغ دین یا مرجعیت ساختگی و تربیت عالم نمایان دست نشانده و مزدور دریغ نورزیدند. یکی از نمادهای این جریان انحرافی، جریانی است که رهبر انقلاب از آن با عنوان «تشیع انگلیسی» یا «شیعه لندنی» نام می‌برند و آن را جریانی در کنار «سنی آمریکایی» دانسته و همانند دو لبه یک قیچی توصیف می‌کنند. (۱‌)

سابقه استعمار در فرقه سازی و تفرقه افکنی

از زمانی که استعمار به ویژه پادشاهی بریتانیا مستعمرات گسترده‌ای را تحت سلطه خویش داشت، تفرقه‌افکنی در مستعمرات ممالک اسلامی شیوه معمول استعمار در راستای سیاست کهنه “تفرقه بیانداز و حکومت کن” بوده است. در راستای این سیاست، فرقه‌سازی و ایجاد انشعاب در ادیان از جمله دستورکارهای سرویس اطلاعاتی استعمار در جهان اسلام بوده است؛

فرقه‌های وهابیت و بهاییت در راستای همین طرح از سوی سرویس اطلاعاتی انگلیس بوجود آمدند. نام «مستر همفر» جاسوس بریتانیایی قرن ۱۸ برای کمتر کسی ناشناخته است؛ گفته می‌شود همفر در ترکیه با نام محمد به فراگیری علوم اسلامی و قرآن مشغول شد. سپس به عراق رفت و با محمد بن عبدالوهاب ملاقات نمود و او را از سوی دولت بریتانیا برای شوراندن مردم علیه دولت عثمانی و فتنه‌انگیزی بین مسلمانان ترغیب نمود. فتنه وهابیت که در سال ۱۱۴۳ قمری به راه افتاد تا هم اکنون جهان اسلام را درگیر خود ساخته است. فتنه بابیه نیز از دیگر تلاش‌های استعمار انگلیس جهت انشعاب در دین اسلام به راه افتاد و عامل آن سیدمحمد علی شیرازی ملقب به محمدعلی باب تا ادعای پیامبری پیش رفت.

او ابتدا ادعای رابط امام زمان داشت، سپس ادعای مهدویت کرد و در نهایت با حمایت استعمار تا ادعای نبوت پیش رفت.

او ابتدا ادعای رابط امام زمان داشت، سپس ادعای مهدویت کرد و در نهایت با حمایت استعمار تا ادعای نبوت پیش رفت. با تکفیر و اعدام وی فتنه بابیه نخوابید بلکه با حمایت سرویس‌های جاسوسی، جانشینی باب به دو برادر به نام‌های میرزا یحیی نوری (معروف به صبح ازل) و میرزا حسنعلی نوری (معروف به بهاءالله) از یاران نزدیک محمدعلی باب رسید. بعدها پیروان میرزا یحیی نوری به “ازلی” و پیروان حسنعلی نوری به “بهائی” مشهور شدند. فرزند حسنعلی به نام میرزا عباس افندی معروف به عبدالبهاء با حمایت دولت انگلیس اعلام جانشینی کرد و از طرف دولت این کشور نیز نشان و لقب عالی “سِر” (Sir) را دریافت کرد. این روند تفرقه‌افکنانه با حمایت انگلیس و سپس رژیم اسرائیل تا به امروز ادامه یافته است و اکنون مرکز اصلی بهائیت نیز در بندر حیفا در فلسطین اشغالی واقع شده است.

تشیع انگلیسی یا شیعه لندنی نیز امروزه در استمرار همان سیاست تفرقه‌افکنی استعمار برای تضعیف قدرت جهان اسلام است. این جریان، شعبه‌ای از “اسلام آمریکایی” است که هدفش تفرقه و اختلاف افکنی بین مسلمانان است؛ تکفیر می‌کند؛ ناسزا می‌گوید؛ به مقدسات سایر مسلمانان توهین می‌کند و با تمام قدرت به تنها حکومت شیعی جهان یعنی جمهوری اسلامی ایران می‌تازد! دکتر تیجانی درباره نقش سرویس جاسوسی انگلستان در ایجاد تفرقه و خرافه پراکنی در مذهب تشیع و توسل به اقدامات خرافی مانند قمه‌زنی می‌نویسد: «شمشیرهایی که در گذشته شیعیان آن را در برابر ظالمان بلند می‌کردند، امروز برای زدن به سرهای خود، از آن استفاده می‌کنند. تا جایی که انگلیسی‌ها مقدار زیادی شمشیر، در میان دسته‌های عزاداری در کربلا تقسیم می‌کردند!»(۲)

برخی از جریانات مورد حمایت استعمار برای دامن زدن به اختلافات مذهبی

امروزه جریانات گوناگونی از میان جریانات حوزوی و عالم نمایان دینی از سوی سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه برای دامن زدن به تفرقه میان مسلمانان حمایت می‌شوند که به برخی از مهم‌ترین آنها اشاره می‌شود.

طیف خاندان شیرازی‌

یکی از جریاناتی که در سالهای اخیر در مسیر گسترش اختلافات میان شیعه و سنی و با حمایت بیگانگان رشد و نمو یافته است، جریان مدعی دفاع از عقاید تشیع می‌باشد که در حاشیه و متن بیوت یکی از مراجع تقلید قم به نام آیت‌الله سید محمد شیرازی شکل گرفته است. آیت‌الله سید محمد شیرازی از ابتدای مطرح شدن نام امام خمینی(ره) به عنوان زعیم تشیع و به ویژه پس از رحلت آیت‌الله العظمی حکیم و طرح مرجعیت آیت‌الله شیرازی از سوی برخی حامیانش در کربلا، با امام زاویه پیدا کرد. این در حالی است که طرح مرجعیت این آیت‌الله جوان از سوی برخی حامیانش در کربلا، مورد مخالفت عالمان بزرگی چون آیت‌الله خویی و آیت‌الله سید محمود شاهرودی قرار گرفت و این دو مرجع تقلید، اجتهاد سید محمد شیرازی را زیر سؤال برده و طرح مرجعیت وی را مشکوک قلمداد کردند.

آیت‌الله العظمی سید ابوالقاسم خویی و آیت‌الله العظمی شاهرودی هر یک به طور جداگانه اعلامیه‌ای علیه ایشان صادر کردند. آقای شاهرودی در اعلامیه‌اش متذکر شده بود که آقای شیرازی مجتهد نیست و شاهد بر این مدعا، نیز استاد وی آقای شیخ یوسف حائری است که در نوشته‌ای تصریح کرده، آقای شیرازی به حد اجتهاد نرسیده است. آیت‌الله العظمی سید ابوالقاسم خویی نیز تاکید نمود که کار این سید، شبهه‌ناک است و دادن وجوهات به وی جایز نیست. با این اوصاف، بعدها با عزیمت آقای شیرازی به کویت، مخالفت ایشان با امام افزایش یافت، دوستان و حامیان آقای شیرازی حملات تند و اتهام‌های ناروایی را علیه امام ترتیب می‌دادند؛ و از جمله بعضی از نزدیکان آقای شیرازی با تفسیق و حتی تکفیر حضرت امام(ره) دشمنی با ایشان را به اوج خود رساندند که حتی بعد از ورود آقای شیرازی به ایران نیز ادامه یافت.

در اوج مبارزات مردم ایران به رهبری امام خمینی(ره) علیه رژیم پهلوی، به گفته برخی از هواداران امام در کویت، بیت آقای شیرازی در آن کشور، پاتوق مأموران ساواک ایران شده بود و خود ایشان هم مدام توصیه می‌کردند که دست از مبارزه علیه شاه بردارند و سخنی ضد رژیم نگویند!

در اوج مبارزات مردم ایران به رهبری امام خمینی(ره) علیه رژیم پهلوی، به گفته برخی از هواداران امام در کویت، بیت آقای شیرازی در آن کشور، پاتوق مأموران ساواک ایران شده بود و خود ایشان هم مدام توصیه می‌کردند که دست از مبارزه علیه شاه بردارند و سخنی ضد رژیم نگویند! با این وصف حضرت امام در تمام این مراحل از موضع‌گیری صریح و علنی علیه ایشان، و همچنین اجتهاد او خودداری می‌کرد. یک بار جمعی از کویتی‌ها خدمت امام رسیدند و درباره آقای شیرازی و این که آیا ایشان مجتهد و عادل هست یا نه، سوال نمودند؛ ولی حضرت امام نفیاً یا اثباتاً جوابی ندادند که حتی این موضوع موجب ناراحتی برخی از بزرگان مثل آیه ا… خویی نیز شده بود.

بعد از رحلت آیه ا.. شیرازی، با وجود تداوم مواضع سیاسی مخالف ایشان علیه نظام جمهوری اسلامی و حتی تبدیل شدن تشییع جنازه ایشان به یک میتینگ سیاسی و اقدام خاندان و طرفداران آقای شیرازی به ایجاد بلوا و آشوب در شهر مقدس قم و حمله مستقیم به شخص مقام معظم رهبری، اما رهبر انقلاب در پیامی از مجاهدت‌های سید محمد شیرازی تقدیر کردند و مجلس ختمی نیز در مسجد اعظم قم برای ایشان برگزار نمودند.

با فوت سیدمحمد شیرازی در سال ۱۳۸۰، عناد و دشمنی با نظام و رهبری از سوی خاندان شیرازی تداوم یافت. سید صادق شیرازی در شهر قم، و برادر دیگرش سید مجتبی که اکنون در انگلیس حضور دارد و در کسوت علما ظاهر می‌شود، تاکنون جسارت‌های فراوانی علیه نظام و رهبری روا داشته‌اند و در شبکه‌های ماهواره‌ای و رسانه‌ای مورد حمایت سرویس‌های جاسوسی موسوم به شبکه الفدک، صوت الاطهار و… به اختلافات مذهبی دامن می‌زنند. هم اکنون بیش از ۱۸ شبکهٔ ماهواره‌ای و ۳ شبکهٔ رادیویی، توسط خاندان شیرازی و مرتبطین به ایشان اداره می‌شوند. این شبکه‌ها که غالبا با حمایت شخص آیت‌الله سید صادق شیرازی به فعالیت خود ادامه می‌دهند، سعی می‌کنند با پنهان شدن در ظاهر دینی، جلوه‌های تحقیرکننده‌ و افراط گونه‌ای از تشیع در جهان اسلام ارائه دهند. شبکه ماهواره‌ای امام حسین (ع) که توسط بیت آیت‌الله سید صادق شیرازی اداره می‌شود در ایام هفته وحدت برخلاف این نامگذاری، نهم تا پانزدهم ربیع‌الاول را به عنوان «هفته برائت» نام‌گذاری کرده است!

دامن زدن به این اختلافات در حالی است که مسئله وحدت در طول تاریخ همواره مورد توجه اکثر علمای شیعه بوده تا جایی که حتی در دوران مشروطه نیز مراجع تقلید شیعه بیانیه‌ای جهت حفظ وحدت اسلامی صادر کردند؛ در این بیانیه آمده است:

چون دیدیم که اختلاف فرقه‌های پنج‌گانه مسلمین (اختلافاتی که مربوط به اصول دیانت نیست) موجب انحطاط دول اسلام و استیلای خارجیان شده‌ است، به جهت حفظ کلمه جامع دینیه و دفاع از شریعت محمدیه، فتاوای مجتهدین عظام، که روسای شیعه جعفریه هستند، و مجتهدین اهل سنت، اتفاق نموده بر وجوب تمسک به حبل اسلام… اتفاق شد بر وجوب اتحاد تمام مسلمین در حفظ بیضه اسلام و نگهداری جمع مملکت‌های اسلامی از تشبهات دول بیگانه و حمله‌های سلطنت‌های صلیبیه، متحد شد رای جمیعا برای حفظ حوزه اسلامیه بر این که تمام قوت و نفوذ خود را بر این خصوص مبذول داریم و از هیچ‌گونه اقدامی که مقتضی است فروگذار نکنیم… چنانچه حق تعالی فرموده اشدّاء علی الکفار رحماء بینهم و متذکر می‌سازیم عامه مسلمانان را به برادری که خداوند بین تمام مومنین بست و اعلان می‌کنیم وجوب اجتناب از چیزهایی که موجب نفاق و شقاق است… .

آیت‌الله نورالله نجفی اصفهانی، آخوند خراسانی، سید اسماعیل صدر، شیخ‌الشریعه اصفهانی و شیخ عبدالله مازندرانی از علمای برجسته امضاکننده این بیانیه بودند.

(ادامه دارد)

 

پی‌نوشت:

  1. بیانات در دیدار مسئولان نظام و میهمانان کنفرانس بین‌المللى وحدت اسلامى، ۱۳۹۵/۰۹/۲۷.
  2. رک؛ محمد تیجانی، اهل بیت(ع)؛ کلید مشکل‌ها، ترجمه سید محمدجواد مهری.